Ximopanōltih bij de Grotl Pozcatlatl! We zijn vandaag in de 21e-eeuwse reïncarnatie van Tenochtitlan. We mogen haar tegenwoordig Mexico-Stad noemen. Een totaal geëxplodeerde sprawl van kleurrijk beton, bonte smaken en moordlustige kartels. Aldus de publieke opinie. Hoe moeten we Mexico-Stad zien?
Als een soort Londen, Seoul of Moskou - wereldsteden die zonder enige twijfel de paradepaardjes zijn van landen die ook zonder hun hoofdsteden nog alle zintuigen prikkelen? Of is het meer een soort Lima, Caïro of Jakarta - enorme metropolen die vrij onzichtbaar zijn op het nationale moodboard?
Nee, wij kunnen volmondig zeggen: Mexico-Stad behoort tot de eerste categorie. Mexico-Stad toont zich aan de wereld met zoveel livemuziek, natuurgeweld, autogetoeter en venijnig hete moles dat los muertos del día weer tot leven gewekt zouden kunnen worden. Wij zeggen: Viva Mexico!
Oppervlakte: De stad zelf is even groot als de Faeröer; het metropoolgebied is ongeveer zo groot als Puerto Rico.
Aantal inwoners: 9 miljoen (stad zelf); 22 miljoen (metropoolgebied).
Valuta: Peso.
Religie: Vrij katholiek.
Taal: Spaans.
Meest voorkomende achternamen: Hernandez, Garcia, Martinez, Gonzalez, Lopez.
Vlag: Witte vlag met in het midden het zwarte stadswapen, met een kasteel, twee leeuwen en tien vrij abstracte cactusbladeren.




